โรคลมพิษ

แพ้อาหาร เช่น อาหารทะเล แป้งสาลี ถั่วลิสง อาหารแปรรูป อาหารผสมสารกันบูด อาหารหมักดองเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ฯลฯ

แพ้ยาบางชนิด เช่น กลุ่มยาแก้ปวด แอสไพริน อินซูลิน มอร์ฟิน ยาควบคุมความดันโลหิตสูง หรือ ยาปฏิชีวนะ

แพ้สารเคมีจากผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น น้ำยาล้างห้องน้ำ วัสดุจากยางพารา สีสเปรย์ สารทึบรังสีที่ใช้ ในการเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ ฯลฯ

แพ้ฝุ่น ละอองเกสร ขนสัตว์ พิษจากแมลงกัดต่อย พันธุ์ไม้ที่มีขนคัน ยางพืช

แพ้ส่วนผสมในเครื่องสำอางบางชนิด

การติดเชื้อ เช่น ไวรัส แบคทีเรีย เชื้อรา พยาธิ

แพ้แสงแดด ความร้อน ความเย็น หรือเหงื่อ แพ้น้ำประปา-น้ำบาดาล หรือรอยขีดข่วน/กดทับที่เกิดกับผิวหนัง

ภาวะแพ้ภูมิตัวเอง หรือระบบภูมิคุ้มกันต่อต้านตัวเอง ผื่นอาจเกิดจากโปรตีนในเลือดของผู้ป่วยเอง ที่ไปกระตุ้นเซลล์อักเสบให้หลั่งสารที่ทำให้เกิดอาการของลมพิษขึ้น

ระบบต่อมไร้ท่อบกพร่อง เช่น โรคต่อมไทรอยด์, โรคลูปัส หลอดเลือดอักเสบ ทอนซิลอักเสบ

นอนพักผ่อนไม่เพียงพอจนภูมิคุ้มกันในร่างกายแปรปรวน

ผลข้างเคียงจากมะเร็ง โดยเฉพาะมะเร็งต่อมน้ำเหลือง

ซักประวัติ เช่น สิ่งกระตุ้นทางกายภาพ ยา อาหาร แมลงกัดต่อย และการติดเชื้อ

ตรวจทางห้องปฏิบัติการ หรือทำการตรวจเฉพาะ เช่น การทดสอบภูมิแพ้ทางผิวหนังโดยวิธีสะกิด (skin prick testing, SPT) หรือการเจาะเลือดหาสารกระตุ้นอาการภูมิแพ้ (specific IgE) โดยแพทย์จะ เป็นผู้พิจารณาส่งตรวจตามข้อบ่งชี้ที่พบจากการซักประวัติและการตรวจร่างกายเป็นสำคัญ

ตรวจภูมิแพ้ด้วยการเจาะเลือด (Allergy Blood Test) เป็นการเจาะเลือดตรวจวัดปริมาณภูมิต่อต้าน สารก่อภูมิแพ้ ที่ร่างกายจะผลิตออกมาเพื่อต่อสู้กับสารก่อภูมิแพ้ในร่างกาย

หลีกเลี่ยงหรือหยุดให้ปัจจัยภายนอกที่คาดว่ากระตุ้นให้เกิดการแพ้ในทันที

ไม่เกาบริเวณที่เป็น ผื่น ลมพิษ เพราะจะทำให้เป็นแผลติดเชื้อ

รับประทานยาต้านฮีสตามีนหรือยาแก้แพ้และทายาบริเวณผื่น

งดใช้สบู่ ครีมบำรุงผิว เครื่องสำอาง และน้ำหอมที่มีสารเคมีรุนแรง

เพิ่มความชุ่มชื้นให้กับผิวเพื่อลดอาการคันด้วยโลชั่นสูตรอ่อนโยน ปราศจากน้ำหอม และ แอลกอฮอล์

พักผ่อนให้เพียงพอเพื่อเสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันให้แข็งแรง

อยู่ในที่อากาศถ่ายเท ปลอดโปร่ง

กินยาแก้แพ้หรือยาต้านฮีสตามีนและทายาในกรณีที่อาการไม่รุนแรงมาก ช่วยลดอาการคันจากสารก่อภูมิแพ้

ยากดภูมิคุ้มกัน ในผู้ที่อาการไม่ดีขึ้นหรือลมพิษที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาด้วยยาต้านฮีสตามิน แพทย์จะพิจารณาให้ยากลุ่มออกฤทธิ์กดภูมิคุ้มกันเพื่อช่วยให้ผื่นคันสงบลงเร็วขึ้น

ยาต้านการอักเสบ สำหรับผู้ที่อาการลมพิษชนิดรุนแรง หรือแองจิโออีดีมา แพทย์อาจพิจารณาให้ยา คอร์ติโคสเตียรอยด์ ชนิดรับประทานหรือฉีดเพื่อลดอาการบวม อักเสบ และคัน

ยากลุ่มชีวโมเลกุล ช่วยลดการทำงานของเซลล์ภูมิคุ้มกันที่ทำงานผิดปกติแต่จะไม่กดภูมิคุ้มกัน ร่างกาย โดยแพทย์จะใช้ยากลุ่มนี้เฉพาะผู้ที่มีอาการลมพิษเรื้อรังเท่านั้น

ทาครีมหรือโลชั่นที่มีส่วนผสมของสารที่ช่วยลดการอักเสบเพื่อลดอาการคัน

หากพบอาการแน่นหน้าอก หายใจไม่สะดวก หน้าบวม ตาบวม ปากบวม หรืออาการไม่ดีขึ้น ภายใน 24 ชั่วโมง ควรรีบพบแพทย์โดยเร็ว